Noordkaap van Theo:
Globetrotter Theo is vaak in het buitenland zoals het
woord globetrotter al zegt en als Theo dan bussen
tegenkomt, denkt hij vaak aan mij. Deze keer foto's die
hij maakte op de Noordkaap in Noorwegen. Hij heeft daar
het noorderlicht gezien en ook deze bussen. De
bestemming is een mededeling want de vertaling is "niet
in het verkeer" oftewel geen dienst of buiten dienst. De
pauzerende chauffeur verleent een vragende meneer de
nodige klantvriendelijke informatie.
Op de 2e foto zien we een
abri met de aanduiding Hotellet maar ik mag toch
aannemen dat Theo een betere overnachting geboekt had.
Op de 3e foto een beetje onvervalst Noors waaruit ik
Trondheim kan distilleren (zie tekening).
Tot slot een midibus in
Finland met een voor ons dubieus opschrift maar het is
toch echt een transportbedrijf met die naam en het
bestaat al sinds 1950.
Bosnië
van Co:
Uit de nalatenschap van
Co heb ik deze 2 foto's. De locatie is Bosnië Tuzla in
het jaar 2000. De eerste foto met de 8636 is een bus uit
1980 die tot 1995 voor de GADO gereden heeft. Het
originele kenteken is 08-VB-21. Het 2e leven van deze
DAF/den Oudsten is dus hier geëindigd.
De linker bus op de 2e foto betreft de 7850, een gelede
Volvo Jonckheere uit 1981 die begon bij de Flevodienst
en in datzelfde jaar voor de VAD (Verenigde Autobus
Diensten) Apeldoorn gereden heeft tot 1994 met kenteken
92-ZB-68. Daarna nog 2 jaar voor Midnet en toen in 1996
viel het doek en begon het 2e leven in Bosnië.
De rechter bus op de foto is vermoedelijk de 6718 oud
NZH, kenteken BV-71-BG, een DAF/den Oudsten uit 1986 die
in 1994 bij Westnederland (later ZWN) terechtkwam en in
1997 geëxporteerd is.
Frankrijk van Eline:
Ook van Eline kreeg ik een bijdrage op
busgebied plus een abri. Om te beginnen met de abri,
want het ziet er hartstikke pittoresk uit maar de
Nederlandse actiegroep die meer veiligheid voor vrouwen
in de openbare ruimte bepleit, zou dit vast niet
goedkeuren. Op het Franse platteland, in Remuzat,
schijnt het te kunnen.
De Nyons bus ziet er ook pittoresk uit moet ik zeggen.
De plaats Nyons ligt vlakbij de Mont Ventoux, iets boven
Avignon met een bevolking van circa 7000 zielen en dus
is zo'n midibusje voldoende. Keolis zorgt er in ieder
geval voor dat de bus 100 % elektrisch is.
Uitsmijter(s):
Foto's van opvallende zaken in deze
rubriek.
|
Zo is weer bewezen dat Amerikaanse schoolbussen
echt voor van alles gebruikt worden
 |
Afijn, in Nederland wordt het ook steeds erger maar zo erg
gelukkig niet
 |
|
Even inkorten en je hebt een bus voor een andere doelgroep
|
Sommige reclames zijn doordacht bedacht maar het reclamebureau
dat deze ontworpen heeft moet nog maar eens goed nadenken.
 |
Busbabbel:
Mijn vorige babbel heeft flink wat stof
doen opwaaien rond het auteursrecht en dat is een goede zaak. Deze keer
een soort constatering mijnerzijds waar we op alle terreinen in de
maatschappij mee te maken hebben dus ook in de bussen achter het stuur.
Privacy is iets ongrijpbaars want tegenwoordig wordt het te pas en te
onpas gebruikt, meestal als het ons uitkomt om er over te klagen. Als je
eens wist wat er allemaal achter je rug om gebeurt waar vroeger tegen
gedemonstreerd zou worden maar wat we tegenwoordig niet eens meer
merken. Alles wat draadloos gebeurt, is te onderscheppen. Veel
apparatuur wordt daarom verkocht onder het mom: "het helpt ons moderne
mensen en het is handig". Dat er bijverschijnselen zijn waar alleen de
producent van het artikel baat bij heeft, wordt niet vermeld in de
reclamefolder.
Moderne auto's zijn uitgerust met sensors, computerapparatuur,
microfoons en camera's en er worden naar allerlei instanties gegevens
verstuurd over onze rijstijl, routes, emoties en gedrag. Overdreven? Ik
denk dat je pas echt zou schrikken als je alles wist. Nog een voorbeeld,
deze gegevens zijn ook handig om het weggebruik te manipuleren,
automobilisten worden omgeleid door de wegbeheerder om files te
voorkomen. Nuttig natuurlijk maar hoever kan men daarmee gaan. En ook
hierbij hanteert men de slogan dat het zorgt voor je veiligheid, het
rijcomfort enz. enz. Intussen wordt het allemaal opgeslagen en is het
een leuke prooi voor kwaadwillenden. Ach, hoor je dan zeggen, ik heb
niets te verbergen hoor. Mis, jouw rijstijl en rijgedrag kunnen weleens
heel interessant zijn voor b.v. verzekeringsmaatschappijen of
politie.....
Nu dan de bus in dit verhaal. Mijn start in het OV was analoog, er kwam
geen digitaal iets bij kijken want dat bestond nog niet. Geavanceerde
apparatuur zou je misschien een zendbakkie kunnen noemen maar daarvoor
is het woord geavanceerd niet helemaal lading dekkend. Je had een
dienstregeling bij je waarin te lezen was hoe laat je ergens moest zijn
en na een aantal keren de route rijden hoefde je niet meer te kijken
maar wist je dat exact. Een heerlijke tijd want je voelde geen ogen in
je rug van apparatuur en geen schermpjes die je zenuwachtig konden maken
als je voorliep of achterliep op je schema. Je was eigen baas en alleen
een tachograafschijf kon achteraf min of meer ter controle gebruikt
worden. Tegenwoordig zie ik veel chauffeurs gestrest rondrijden omdat de
apparatuur bepalend is geworden. De werkgever kan op afstand van alles
zien en meten en ik meen gelezen te hebben dat met name in Chinese
bussen de mogelijkheid bestaat om vergaande actieve controle van het
personeel mogelijk te maken (meeluisteren en meekijken). Van passagiers
wordt door het inchecken van alles geregistreerd maar als de chauffeur
de dienst begint en inlogt begint ook voor de bestuurder de registratie.
In Nederland zijn we door de wet op de privacy op veel terreinen
doorgeslagen maar openbaar vervoer bedrijven gaan daar voor zover bekend
nog fatsoenlijk mee om. Als ik het vergelijk met vroeger dan hebben we
ons er blijkbaar bij neergelegd dat het onontkoombaar is geworden. We
zijn makke schapen geworden en we vertrouwen erop dat onze privacy door
de wetgever beveiligd wordt. Maar wie had 10 jaar geleden kunnen denken
dat in een land als Amerika de privacy met voeten getreden zou worden.
Nee, dat gebeurt alleen in bananenrepublieken dachten we maar nee,
slechts 1 man kan ook in een democratie de bezem door fatsoensnormen
halen. We zijn gewaarschuwd voor verkeerd uitpakkende verkiezingen en de
invloed van sociale media, of is het woord sociaal daarbij tegenstrijdig
geworden?
Busbios(coop)
film(pjes)
Een biosfilm in deze busbrieven
betekent meestal een blik in het verleden. Zo begin ik vaak in deze
rubriek. Nadat ik vorige keer een modern bedrijf heb laten zien is het
nu tijd voor het oudste busbedrijf van Nederland, Vermaat uit
Hellevoetsluis met een T Ford autobus uit 1923. Intussen is mij
duidelijk dat er meer bedrijven zijn geweest die de titel 'oudste'
gebruiken dus til daar niet te zwaar aan, de begintijd van het OV in
Nederland was een roerige tijd met veel lokale initiatieven. Van Oeveren
in Zierikzee bestaat b.v. ook al 100 jaar. Zijn er lezers/kijkers die de
discussie over wie de oudste vervoerder is, aan willen gaan, be my guest.
;-)
Een blinde man gaat per ongeluk een
vrouwenbar binnen. Hij vindt zijn weg tot de toog, zet zich neer
op een kruk en bestelt iets te drinken.
Nadat hij er zo een tijdje heeft gezeten, roept hij naar de
persoon aan de tap: "Hey, wil jij een blondjesmop horen ?"
De hele bar wordt in één klap muisstil.
Met een diepe, zware, dreigende stem zegt de vrouw naast hem aan
de toog: "Vóór u die mop vertelt, meneer, moet je vijf
dingen weten:
Eén - De persoon achter de tap is een blonde vrouw.
Twee - De buitenwipper is een blonde vrouw.
Drie - Ik ben een 1,90m grote, 100 kilo zware blonde vrouw met
een zwarte gordel in karate.
Vier - De vrouw die naast me zit, is een blonde vrouw en is een
professionele gewichthefster.
Vijf - De vrouw aan jouw andere zijde is een blonde vrouw en is
een professionele worstelaarster.
Wel, ik raad u aan om er eens goed over na te denken, meneer.
Wil je die mop nog altijd vertellen ?"
De blinde man denkt enkele seconden na, schudt zijn hoofd en
zegt: "Nee,niet als ik ze vijf keer moet gaan uitleggen."
|
Jantje gaat bij oma en opa logeren. Jantje
zegt: Oma, ik moet piesen.
Oma zegt: Bah dat zeg je niet netjes, zeg maar: fluiten in plaats van
piesen.
Even later gaan ze slapen. Jantje krijgt een nachtmerrie en mag bij oma
en opa in bed slapen.
Op een gegeven moment zegt Jantje: Opa, ik moet fluiten. Opa zegt:
Jantje, je kunt toch niet zomaar midden in de nacht fluiten.
Jantje zegt: Maar ik moet echt! Opa zegt: Ach, doe het dan maar heel
zachtjes in mijn oor. |
Tot slot:
De slotwoorden zijn alweer aan de beurt.
Buiten is het zo nu en dan 30 graden en meer, binnen gemiddeld 25 graden en
ik heb het lichamelijk naar mijn zin als de thermometer 37 aangeeft.
Getallen, getallen en getallen, ons leven zit er vol mee. Toch wil
ik een getal niet vergeten en dat is dat we aan het eind zijn van
editie 197 en ik me schrap ga zetten voor de volgende en dat mag dan
busbrief 198 gaan worden. Iedereen weer bedankt voor de aandacht, de
bijdragen en de motiverende mailtjes die ik mocht ontvangen. Graag
tot begin oktober.Hartelijke groeten
Wim Koeleman
Wijsheden:
Het
maakt niet uit hoe langzaam je loopt, zolang je maar niet stopt.
We kunnen niet iedereen helpen, maar
iedereen kan iemand helpen.
Stel,
je bent gelukkig en je weet het niet. (Loesje)
terug naar de
