Busbabbel - Sextant:

De goeie ouwe tijd is een term waaraan ik niet kan ontkomen als ik over het Sextant schrijf. Het wat? Eerder in deze brief heb ik een kleine toelichting gegeven samen met 2 foto's. In deze busbabbel wil ik een beetje uitwijden over het fenomeen omdat mijn herinneringen de moeite waard zijn en omdat ik door oud-collega Walter op het idee gebracht ben, waarvoor mijn dank. Hij schreef: "heer Wim (een beleefde man zoals je ziet), ik was een beetje op de computer aan het rommelen en daar kwam het woord 'sextant' voorbij. Daar kleven natuurlijk bepaalde herinneringen aan, wij als 'bussers' kenden deze gebouwtjes van de diverse stations. In onze regio hadden we er 4: Delft zuid, Delft NS, Maassluis West en Vlaardingen West. Misschien een leuk item voor een busbrief. Groetjes vanuit de hoogte, Walter. (hij woont 16 hoog.....)"
Het stationsplein van Delft heeft de afgelopen 50 jaar vele uitvoeringen gekend. Heel lang geleden was er nog geen plein en was er slechts een weg voor het stationsgebouw waar de bussen halteerden en de chauffeurs een kopje koffie konden drinken in het historische stationsgebouw zelf. Waar later het plein ontstond, was het toen nog volgebouwd met gebouwen die in die tijd een nuttige bestemming hadden, ik meen dat er een werkplaats van de politie gevestigd was. Op een gegeven moment werd de beschikbare ruimte te krap en ontstond er behoefte aan een plein en werd een gedeelte van de bewuste gebouwen gesloopt en ontstond er een plein zoals we op de eerdere foto's konden zien. In 1968 wilde de NS de loketten ontlasten van de verkoop voor buspassagiers en daarvoor is in 1970 het Sextant in Delft gebouwd. Een verkoop annex informatie loket, een wachtruimte voor passagiers en een eindpuntvoorziening voor pauzerende buschauffeurs. Beroemd en berucht was de lokettist (Dirk) in die tijd. Hij vatte zijn taak vaak met een knipoog op waardoor menige reiziger lachend het Sextant verliet. Minder populair was Dirk als het om de vertrektijden van chauffeurs ging want bleef je te lang zitten in je pauze dan verscheen Dirk in de deuropening en meestal was een blik al voldoende. Het Sextant stond op een mooie centrale plek op het plein met goed zicht op het wel en wee in die tijd.
Ter verfraaiing was bij het ontwerp van het plein een fontein bedacht. Geen indrukwekkende waterstraal maar genoeg om de naam fontein te mogen voeren. Baldadigheid is zo oud als de mensheid en dus gebeurde het zo nu en dan dat een lolbroek zorgde dat de fontein door schuim buiten de oevers trad want met bv afwasmiddel lukte dat prima. Ook kleurstof werd gebruikt en dan zag het er weer een anders uit. Dan moest de werking uitgeschakeld worden en laat nou de hoofdschakelaar aangebracht zijn in de Sextant. Dat opende mogelijkheden. De rand van de fontein leende zich op aangename zomerdagen prima om in het zonnetje te zitten en daar werd dan ook vaak gebruik van gemaakt mits de fontein niet ingeschakeld was. Wat was er dan leuker om onverwacht de fontein aan te zetten waardoor de zittende mensen plots dachten dat het ging regenen. Even daarna ging de boel weer uit en na wat achterdochtig rondwarende blikken ging men weer zitten. Na een paar minuten herhaalde zich dat soms en men wist dat er iemand een soort 'Poets' of 'Bananensplit' maar Dirk zat onverstoorbaar ernstig achter zijn loket en speelde de vermoorde onschuld.
Delft station is intussen onherkenbaar veranderd doordat het treinspoor ondergronds gegaan is maar voor de oudere generatie chauffeurs is het Sextant een dankbaar onderwerp uit het verleden. Ik ben benieuwd om de huidige generatie ook de nodige zaken meemaakt waardoor er over pakweg 40 jaar teruggedacht wordt aan die goeie ouwe tijd.